ڪراچي جي هڪ خانگي چينل جي رپورٽر ولي بابر جو قتل رڳو هڪ فرد جو قتل نه هو، پر اهو پاڪستان ۾ آزادي صحافت تي کليل حملو هو. ولي بابر کي 13 جنوري 2011ع تي ڪراچي جي لياقت آباد واري علائقي ۾ نشانو بڻايو ويو، جتي هو پنهنجي صحافتي ذميوارين جي ادائيگي لاءِ موجود هو. هن قتل ملڪ جي صحافتي تاريخ ۾ هڪ اونداهي باب کوليو، جيڪو ڪيترن سالن تائين انصاف جي تلاش ۾ ڦاٿل رهيو.
ولي بابر هڪ باهمت ۽ ميدان ۾ ڪم ڪندڙ صحافي هو، جيڪو ڪراچي جي حساس علائقن مان رپورٽنگ ڪندو هو. هو ڏوهاري سرگرمين، دهشتگردي ۽ سياسي تشدد بابت خبرون گڏ ڪندو رهيو، جنهن سبب کيس بار بار ڌمڪيون به مليون. ان باوجود، هن پنهنجي صحافتي ذميواري کان پوئتي هٽڻ کان انڪار ڪيو.قتل کان پوءِ ڪيس جي جاچ دوران ڪيترائي ڏکيا مرحلا سامهون آيا. شاهدن کي ڌمڪيون مليون، ڪجهه شاهد قتل به ڪيا ويا، جڏهن ته جاچ ڪندڙ ادارن تي به دٻاءُ وڌو ويو. هي ڪيس ان ڳالهه جي عڪاسي ڪندو رهيو ته پاڪستان ۾ طاقتور ڌرين خلاف انصاف حاصل ڪرڻ ڪيترو مشڪل آهي، خاص طور جڏهن معاملو صحافين جي تحفظ سان لاڳاپيل هجي. ڇهن شاهدن سميت نو ماڻهو مارجي ويا آهن.
آخرڪاردهشتگردي جي خاتمي واري عدالت ڪيس جي مکيه ڪردارن، فيصل موٽا، محمد علي رضوي، شاهه رخ عرف ماني، نويد عرف پولڪا ۽ شڪيل عرف ملڪ کي 2014 ۾ موت جي سزا ٻڌائي هئي.مکيه ڪردار، فيصل موٽا، ۽ ڪيترن ئي ٻين جوابدارن کي رينجرز 2015 ۾ ايم ڪيو ايم هيڊ ڪوارٽر نائن زيرو تي ڇاپي دوران گرفتار ڪيو هو. ڪيس هاڻي فيصل موٽا جي اپيل تي ٻيهر ٻڌڻي هيٺ آهي، جنهن کي فرار ٿيڻ تي سزا ٻڌائي وئي هئي .ولي بابر جي قتل جي 85 ڏينهن کان پوءِ، 7 اپريل تي واقعي ۾ ملوث 5 جوابدارن کي گرفتار ڪيو ويو. جوابدار کي گرفتار ڪندڙ پوليس آفيسر شفيق تنولي کي لائيو پريس ڪانفرنس کان ڪجهه منٽن بعد هڪ گمنام فون ڪال ۾ تحفو وصول ڪرڻ لاءِ چيو ويو، جنهن کان پوءِ 8 ڪلاڪن بعد، ايس ايڇ او شفيق تنولي جي ڀاءُ نويد تنولي کي گلشن اقبال ۾ قتل ڪيو ويو.شفيق تنولي جي ساٿي فيصل تنولي کي 11 ڊسمبر 2011 تي گلستان جوهر ۾ گوليون هڻي قتل ڪيو ويو، جڏهن ته ولي بابر ڪيس جو اهم شاهد حيدر علي عرف سليم، جنهن کي 13 نومبر تي عدالت ۾ شاهدي ڏيڻي هئي، کي 11 نومبر 2012 تي سولجر بازار ۾ سندس گهر ۾ داخل ٿي قتل ڪيو ويو.ولي بابر قتل ڪيس جي پراسيڪيوٽر، مشهور وڪيل نعمت علي رنڌاوا کي 26 سيپٽمبر 2013 تي ڪراچي جي ناظم آباد علائقي ۾ ڪار ۾ گوليون هڻي قتل ڪيو ويو.قتل ڪيس جي مک جاچ ڪندڙ انسپيڪٽر شفيق تنولي ۽ ٽي ساٿي آفيسر 24 اپريل 2014 تي پي آءِ بي ڪالوني ۾ فائرنگ ۽ بم ڌماڪي ۾ مارجي ويا هئا.
هي سزا جو فيصلو صحافتي برادري لاءِ اميد جو ڪرڻو بڻيو، ڇاڪاڻته پاڪستان ۾ صحافين جي قتلن مان اڪثر ڪيس اڻڄاتل يا بنا نتيجي جي رهجي ويندا آهن. ولي بابر ڪيس اهو ثابت ڪيو ته جيڪڏهن ادارا، عدالتون ۽ صحافتي تنظيمون گڏ بيهن، ته انصاف ممڪن ٿي سگهي ٿو.صحافتي تنظيمن، انساني حقن جي ادارن ۽ سول سوسائٽي ولي بابر کي ”شهيد صحافي“ قرار ڏنو. هن جي شهادت کان پوءِ ملڪ ۾ صحافين جي تحفظ بابت بحث تيز ٿيو، پر حقيقت اها آهي ته اڄ به ڪيترائي صحافي خطري هيٺ ڪم ڪري رهيا آهن، خاص طور تي سنڌ ۽ بلوچستان جهڙن علائقن ۾.ولي بابر قتل ڪيس پاڪستاني صحافت لاءِ هڪ اهم سبق آهي. هي ڪيس ياد ڏياري ٿو ته سچ لکڻ ۽ عوام کي آگاهه ڪرڻ جي قيمت ڪڏهن ڪڏهن جان سان ادا ڪرڻي پوي ٿي. ساڳئي وقت، اهو به ثابت ٿيو ته مسلسل جدوجهد، قانوني جنگ ۽ گڏيل آواز سان انصاف حاصل ڪري سگهجي ٿو.اڄ به ولي بابر جو نالو آزادي صحافت جي علامت طور ورتو وڃي ٿو. سندس ڪهاڻي هر صحافي لاءِ حوصلو آهي ته خطرا هجن يا ڌمڪيون، سچ جي راهه تان هٽڻ صحافت جو ڪم ناهي.