اسلام آباد(امتياز گل) پاڪستان ۾ معاشي اڻ برابري وڌي وئي، سوشل ميڊيا تي ڪجهه وڊيوز وائرل هيون،هڪ وڊيو ۾ هڪ قافلو اچي رهيو آهي، جنهن ۾ گهٽ ۾ گهٽ 35 گاڏيون شامل آهن، ۽ ٻڌايو ويو آهي ته جڏهن وزيراعظم شهباز شريف تازو ڪراچي جي دوري تي آيا ته انهن جي قافلي ۾ به تقريباً ٽي درجن جي لڳ ڀڳ گاڏيون شامل هيون،جنگ سبب هڪ پاسي وزيراعظم چوي ٿو ته سادگي اختيار ڪئي وڃي، اسڪولن کي موڪلون ڏنيون ويون ۽ دفتري وقت به پنج ڏينهن بدران چار ڏينهن ڪيو ويو ٻئي طرف جڏهن وزيراعظم جو قافلو اچي ٿو ته مقامي صوبائي انتظاميا جا وڏا آفيسر استقبال لاءِ موجود هوندا آهن۔ٻي وڊيو ۾ ماڻهو روڊ جي ڪناري بيٺل نظر اچن ٿا، ڇاڪاڻ ته وڏن شخصيتن جي گذرڻ سبب انهن کي سروس روڊ تي موڪليو ويو، جتي ٽريفڪ جام ۽ ماڻهن جي رش نظر اچي ٿي۔ عام ماڻهو سخت مشڪلات ۾ انتظار ڪن ٿا ته وڏا ماڻهو گذري وڃن ته پوءِ روڊ کوليو وڃي۔اهڙي صورتحال مان اندازو لڳايو ته هڪ طرف شايد هڪ سيڪڙو اشرافيه آهي، جنهن جو ذڪر اڳ به ڪيو ويو آهي، ۽ ٻي طرف اهي ماڻهو آهن جيڪي باقي نوانوي سيڪڙو آبادي جي ٽيڪسن ۽ محنت تي پلجن ٿا،ملڪ ۾ هڪ وڏو تضاد موجود آهي۔پاڪستان جي معيشت لڳ ڀڳچار سئو کان ساڍا چار سئو ارب ڊالر ٻڌائي وڃي ٿي، پر عام پاڪستاني جي سراسري آمدني لڳ ڀڳ سترهن سئو ڊالر يا ان کان به گهٽ آهي، ملڪ ۾ غربت جي لڪير کان هيٺ رهندڙ ماڻهو لڳ ڀڳ چاليهه کان پنجيتاليهه سيڪڙو تائين ٿي چڪا آهن، يعني تقريبن اڌ آبادي غربت ۾ زندگي گذاري رهي آهي۔اهي ماڻهو سخت مهانگائي، ٻارڻ ۽ بجلي جي وڌندڙ قيمتن ۽ گهٽ اجرتن سبب متاثر آهن۔ گذريل چار سالن ۾ قوت خريد ۾ لڳ ڀڳ پنجاهه سيڪڙو گهٽتائي آئي آهي، ڇو ته قيمتون وڌنديون رهيون آهن پر پگهارون ان حساب سان نه وڌيون آهن۔شهري علائقن ۾ بجلي جا بل آمدني جو وڏو حصو کڻي وڃن ٿا، ۽ ماڻهو مهانگائي جي ڪري سخت دٻاءُ ۾ آهن۔ اهڙي ملڪ ۾ جتي لکين ٻار اسڪول کان ٻاهر آهن، اتي وڏن شخصيتن جي آمد تي روڊ بند ڪيا وڃن ٿا، جنهن سبب عام ماڻهو ٽريفڪ ۾ ڦاسي وڃن ٿا ۽ سندن سفر متاثر ٿئي ٿو۔اهو سڀ ڪجهه هڪ وڏي عدم توازن کي ظاهر ڪري ٿو، جتي هڪ ننڍڙو طبقو مراعات حاصل ڪري ٿو، جڏهن ته عام ماڻهو مشڪلاتن ۾ ڦاٿل آهن۔سرڪاري خرچن ۽ قرضن جي ادائيگي جو وڏو حصو ملڪ جي بجيٽ کائي وڃي ٿو، جڏهن ته تعليم ۽ صحت لاءِ تمام گهٽ وسيلا رکيا وڃن ٿا۔سرڪاري گاڏين جو انگ تمام وڏو آهي، ۽ سادگي جي مهم باوجود مختلف سرڪاري شخصيتن لاءِ گاڏيون، پيٽرول ۽ ٻين مراعات تي وڏو خرچ ٿئي ٿو، ٻئي طرف حڪومت ٽيڪسن ۾ اضافو ڪري پنهنجا خسارا پورا ڪري ٿي، جنهن سان عام ماڻهو تي بار وڌي وڃي ٿو۔اهڙي صورتحال ۾ عدم مساوات مسلسل وڌي رهي آهي، ۽ اهو به تاثر پيدا ٿي رهيو آهي ته بين الاقوامي ادارا به اهڙين حالتن ۾ قرض فراهم ڪندا رهن ٿا، جنهن سان بنيادي مسئلا حل نٿا ٿين۔ڪجهه ماڻهو خدشو ظاهر ڪن ٿا ته اهڙي صورتحال ملڪ کي وڌيڪ بحران ڏانهن وٺي وڃي سگهي ٿي عدليه، پارليامينٽ ۽ اعليٰ عهديدارن کي به وڏيون مراعتون حاصل آهن، جڏهن ته عام ماڻهو پنهنجي محدود آمدني ۾ ٽيڪس ادا ڪري رهيا آهن، جنهن سان عدم انصاف جو احساس وڌي ٿو۔
