سنڌي شاعريءَ جي سفر ۾ اهڙا ڪتاب به اهميت رکن ٿا، جيڪي رڳو لفظن جي خوبصورتيءَ تائين محدود نه رهن، پر پنهنجي دور جي احساسن، سماجي حالتن، انساني پيڙائن ۽ خوابن کي به پنهنجي اندر سموئي هلن. حاجي خان عاطف بوزدار جو شعري مجموعو ”خواب اڌ رهيو“ به اهڙي ئي فڪري ۽ احساساتي شاعريءَ جو نمونو نظر اچي ٿو. ڪتاب جو عنوان ئي پنهنجي اندر هڪ گهري علامتي معنيٰ رکي ٿو. ”خواب اڌ رهيو“ مان اڌوري خواهش، اڻپوري منزل، ٽٽل اميد ۽ انسان جي انهن خوابن جو احساس پيدا ٿئي ٿو، جيڪي حالتن جي سختين سبب مڪمل نه ٿي سگهيا. شاعر پنهنجي شاعريءَ وسيلي زندگيءَ جي انهن ئي اڌورن خوابن ۽ جذبن کي لفظن جو روپ ڏنو آهي.
عاطف بوزدار جي شاعريءَ ۾ محبت، جدائي، درد، تنهائي، اميد، سماجي حالتون، انساني احساس ۽ زندگيءَ جي تلخ حقيقتن جا رنگ نمايان نظر اچن ٿا. شاعر جي نظر رڳو پنهنجي ذات تائين محدود نه آهي، پر هو پنهنجي چوڌاري موجود ماحول ۽ سماج کي به محسوس ڪري ٿو. سندس شاعريءَ ۾ عام انسان جي اندروني ڪيفيتن کي اظهار ڏيڻ جي ڪوشش ملي ٿي. هن ڪتاب جي هڪ اهم خوبي اها آهي ته شاعر پنهنجي احساسن کي سادي ۽ اثرائتي انداز ۾ پيش ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي آهي. لفظن جي چونڊ ۾ سنڌي ٻوليءَ جي فطري رواني نظر اچي ٿي، جڏهن ته ڪيترن هنڌن تي استعارن، علامتن ۽ تشبيهن وسيلي خيال کي وڌيڪ گهرو بڻايو ويو آهي. زنجيرن جو ٽٽڻ، اونداهيءَ مان روشنيءَ ڏانهن وڌڻ ۽ خوابن جو اڌورو رهجي وڃڻ جهڙيون علامتون شاعر جي فڪري دنيا کي سمجهڻ ۾ مدد ڏين ٿيون.
تنقيدي لحاظ کان ڏٺو وڃي ته شاعر وٽ احساس جي سچائي ۽ موضوعن جي گهڻائي موجود آهي. البت جتي شاعريءَ ۾ خيال گهڻو سڌو ۽ بيانيا انداز اختيار ڪري ٿو، اتي جيڪڏهن وڌيڪ فني اختصار، علامتي گهرائي ۽ لفظن جي چونڊ ۾ وڌيڪ ڇنڊڇاڻ ڪئي وڃي ته شعر جو اثر اڃا وڌيڪ سگهارو ٿي سگهي ٿو. اها ڳالهه ڪنهن به شاعر جي تخليقي سفر ۾ اڳتي وڌڻ لاءِ مثبت رهنمائي بڻجي سگهي ٿي.
مجموعي طور هي ڪتاب هڪ اهڙو شعري مجموعو آهي، جنهن ۾ شاعر پنهنجي اندر جي احساسن سان گڏ پنهنجي سماج ۽ ماحول جي عڪاسي ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي آهي. ڪتاب جو عنوان، ان جا موضوع ۽ شاعر جو اظهار پڙهندڙ کي درد، محبت، خوابن ۽ زندگيءَ جي حقيقتن سان روبرو ڪن ٿا.
