لونگ رڳو کاڌن ۾ خوشبو ۽ ذائقو وڌائڻ لاءِ استعمال نٿي ٿئي، پر ان مان حاصل ٿيندڙ لونگ جو تيل چمڙي ۽ وارن جي سار سنڀال لاءِ پڻ استعمال ڪيو ويندو آهي.
لونگ جي تيل جو اهم جزو يوجينول آهي، جنهن ۾ اينٽي آڪسيڊنٽس ۽ جراثيم خلاف خاصيتون موجود آهن. تنهن هوندي به لونگ جو تيل تمام گهڻو گاڏهو هوندو آهي، تنهنڪري ان کي سڌو سنئون چمڙي يا مٿي تي لڳائڻ سان ساڙو، ڳاڙهاڻ يا الرجي ٿي سگهي ٿي.
موهيڙن ۾ مددگار
لونگ جي تيل ۾ جراثيم خلاف خاصيتون موجود آهن، جنهن سبب ان کي موهيڙن لاءِ ڪجهه چمڙي جي سنڀال وارين شين ۾ استعمال ڪيو ويندو آهي.
تنهن هوندي به خالص لونگ جو تيل سڌو موهيڙن تي لڳائي سڄي رات ڇڏڻ مناسب ناهي. ان کي ڪنهن مناسب بنيادي تيل ۾ تمام ٿوري مقدار ۾ ملائي استعمال ڪرڻ ۽ پهرين چمڙي جي ننڍڙي حصي تي آزمائي ڏسڻ وڌيڪ محفوظ طريقو آهي.
داغ ڌٻن لاءِ
لونگ جي تيل بابت عام دعويٰ آهي ته اهو چهري جا داغ ۽ نشان ختم ڪري سگهي ٿو، پر اهڙا مضبوط ثبوت موجود ناهن ته اهو پراڻا داغ يا مهانسن جا نشان مڪمل طور ختم ڪري سگهي ٿو.
اينٽي آڪسيڊنٽس خاصيتون
لونگ ۽ ان جي تيل ۾ موجود يوجينول ۾ اينٽي آڪسيڊنٽس خاصيتون آهن، جيڪي ان کي مختلف سينگار وارين شين ۾ ڪارائتو جزو بڻائين ٿيون.
تنهن هوندي به ڪٽيل، سڙيل يا کليل زخم تي خالص لونگ جو تيل نه لڳائڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته ان سان متاثر ٿيل چمڙي ۾ ساڙ وڌي سگهي ٿو.
وارن لاءِ ڪيئن استعمال ڪجي؟
لونگ جي تيل کي ناريل يا ڪنهن ٻئي بنيادي تيل ۾ مناسب مقدار ۾ ملائي مٿي جي چمڙي تي استعمال ڪري سگهجي ٿو. اهو تيل وارن ۽ مٿي جي چمڙي کي آلاڻ ڏيڻ ۽ وارن کي نرم محسوس ڪرائڻ ۾ مدد ڪري سگهي ٿو.
استعمال ۾ احتياط ضروري
لونگ جو تيل خوشبودار نباتاتي تيل آهي، تنهنڪري ان کي خالص حالت ۾ وڏي مقدار ۾ چمڙي يا مٿي جي چمڙي تي لڳائڻ کان پاسو ڪرڻ گهرجي. پهريون ڀيرو استعمال ڪرڻ کان اڳ چمڙي جي ننڍڙي حصي تي آزمائش ڪرڻ بهتر آهي.
جيڪڏهن وار غيرمعمولي طور ڇڻن، مٿي جي چمڙي تي مسلسل خارش يا زخم هجن يا مهانسا شديد نوعيت جا هجن ته گهريلو نسخن تي ڀاڙڻ بدران چمڙي جي ماهر سان صلاح ڪرڻ گهرجي.
