لاهور (نجم سيٺي)صدر آصف علي زرداري، بلاول ڀٽو ۽ وفاقي گهرو وزير محسن نقوي جي هڪ ئي وقت لنڊن ۾ موجودگي هڪ ڀيرو ٻيهر افواهن جي بازار گرم ڪري ڇڏي آهي. سياسي بساط جا مُهرا جنهن تيزيءَ سان حرڪت ڪري رهيا آهن، تنهن هر باشعور ماڻهوءَ کي اهو سوچڻ تي مجبور ڪري ڇڏيو آهي ته ڇا پردي پٺيان ڪو نئون لنڊن پلان تيار ٿي رهيو آهي؟ اهو رڳو اتفاق نه، پر هڪ منجهيل ڍانچي کي بچائڻ جي آخري ڪوشش نظر اچي ٿي.
نون صوبن بابت هلندڙ گرم بحث جي حقيقت انتظامي کان وڌيڪ مالي ۽ حڪمت عمليءَ سان لاڳاپيل آهي. وفاقي حڪومت هن وقت ڏيوالپڻي جي ڪنڌيءَ تي پهچي چڪي آهي ۽ خزانو مڪمل طور خالي ٿي چڪو آهي. ٻئي پاسي پاڪستان کي هن وقت پنهنجي ٽنهي سرحدن تي غيرمعمولي سلامتيءَ جي چئلينجن کي منهن ڏيڻو پئجي رهيو آهي. ٻه پاڙيسري ملڪ پاڪستان کي نقصان پهچائڻ جي ڪوشش ۾ آهن، جڏهن ته ٽئين پاسي جنگ جهڙي صورتحال آهي.
اهڙي صورتحال ۾ اسٽيبلشمينٽ طرفان دفاعي بجيٽ ۾ واڌ جو مطالبو رڳو خواهش نه، پر هڪ لازمي سلامتيءَ جي ضرورت آهي. نون صوبن جي ڳالهه حقيقت ۾ اين ايف سي ايوارڊ ۾ صوبن جي حصي کي گهٽائڻ ۽ وفاق کي فنڊ واپس ڪرڻ تي مجبور ڪرڻ لاءِ هڪ دٻاءَ واري حڪمت عملي آهي. اها هڪ قسم جي سياسي ڀتي خوري آهي، جيڪڏهن صوبا رضاڪاراڻي طور پئسا واپس نه ڪن ته وفاق انهن جي اقتدار جي مرڪزن، جهڙوڪ ڪراچي، کي ٽوڙڻ جي ڌمڪي ڏئي ٿو.
سنڌ اسيمبليءَ ۾ ٿيل جوشيلي تقريربازي به انهيءَ سياسي بساط جي هڪ چال هئي. سنڌ اسيمبليءَ ۾ ٿيل تقريرون ۽ قراردادون حقيقت ۾ ٻئي ڌر کي اهو ٻڌائڻ لاءِ آهن ته اسان اها ورهاست ڪنهن به صورت ۾ قبول نه ڪنداسين. اهو دٻاءُ وڌائڻ جو هڪ مخصوص انداز آهي، ته جيئن مالي معاملن بابت ڳالهين ۾ پنهنجي حيثيت مضبوط ڪري سگهجي.
تنهن هوندي به آصف زرداريءَ هتي هڪ تجربيڪار رانديگر وانگر جوابي وار ڪيو آهي. هنن اڻ سڌيءَ ريت اها تجويز ڏني ته جيڪڏهن واقعي نون صوبن جو قيام ناگزير آهي ته شروعات خيبر پختونخوا ۽ پنجاب کان ڪئي وڃي. زرداريءَ جي ان ڳالهه مسلم ليگ (ن) کي دفاعي پوزيشن اختيار ڪرڻ تي مجبور ڪري ڇڏيو آهي.
آصف علي زرداري ۽ سندس خاندان جي لنڊن روانگيءَ کي جلاوطني قرار ڏيڻ خام خيالي آهي. اهو زرداري صاحب جو آزمايل سياسي هربو آهي ته جڏهن به مٿس سڌيءَ ريت ڌرين جو دٻاءُ وڌي وڃي يا هو پنهنجا شرط مڃرائڻ چاهي، ته هو پنهنجي موقف تي ڄمي بيهڻ واري حڪمت عملي اختيار ڪري ملڪ کان ٻاهر هليو ويندو آهي.
لنڊن ۾ خاندان جو گڏ ٿيڻ اصل ۾ هڪ سياسي ڍال آهي، جنهن ذريعي دنيا کي اهو تاثر ڏيڻ جي ڪوشش ڪئي وڃي ٿي ته هي رڳو خاندان جي گڏجاڻي آهي. حقيقت ۾ زرداري صاحب هن وقت اسلام آباد ۾ ويهي روزانو صوبن جي ورهاست يا اين ايف سي جهڙن معاملن تي سڌيءَ ريت دٻاءُ کي منهن ڏيڻ نٿو چاهي. هو پري ويهي پنهنجي سياسي اهميت وڌائي رهيو آهي، اهو ڄاڻندي ته سندس حمايت کانسواءِ ڪا به آئيني ترميم يا وڏو مالي فيصلو ممڪن ناهي.
محسن نقوي جو لنڊن جو دورو به ظاهري طور ڪرڪيٽ جي چوڌاري گهمندو نظر اچي رهيو هو، پر حقيقت ۾ کيس اسٽيبلشمينٽ جي هڪ اهم نياپو پڄائيندڙ طور اتي موڪليو ويو هو. سندس اصل ڪم ڪرڪيٽ نه، پر صدر زرداريءَ کي نومبر جي وچ ڌاري مقرر ٿيل هڪ مخصوص آخري تاريخ کان آگاهه ڪرڻ ۽ صوبائي معاملي تي اسيمبلين ۾ جاري تلخ بيان بازيءَ کي ٿڌو ڪرڻ هو.
اسٽيبلشمينٽ چاهي ٿي ته صوبن جي معاملي تي جاري هي اُڏار ۽ ڇڪتاڻ هاڻي روڪي وڃي ۽ ڳالهين جي ميز تي سنجيدگيءَ سان ڳالهه ٻولهه ڪئي وڃي.
