ذيابطيس ٽائيپ ٽو هڪ اهڙي بيماري آهي جنهن ۾ لبلبو مناسب مقدار ۾ انسولين نٿو ٺاهي يا جسم انسولين کي صحيح نموني استعمال ناهي ڪري سگهندو.
ان نتيجي ۾ رت ۾ شگر جي سطح خطرناڪ حد تائين وڌي وڃي ٿي، جنهن سبب وقت سان گڏ جسم جا ٻيا اهم عضوا به متاثر ٿين ٿا.
جيڪڏهن رت ۾ شگر کي ڪنٽرول نه ڪيو وڃي ته دل جون بيماريون، نظر جو گهٽجڻ يا ختم ٿيڻ، اعصابن ۽ ٻين عضون کي نقصان ٿيڻ سميت ڪيترين ئي پيچيدگين جو خطرو وڌي وڃي ٿو.
پر جيڪڏهن ڪو ماڻهو هن دائمي بيماري کان پاڻ کي بچائڻ چاهي ته هڪ مناسب غذائي منصوبو تمام فائديمند ٿي سگهي ٿو.
ها، جيڪڏهن ميڊيٽرينين خوراڪ کي روزاني زندگي جو حصو بڻايو وڃي ته ذيابطيس ٽائپ 2 کان بچاءُ ۾ مدد ملي سگهي ٿي.
هڪ طبي تحقيق موجب جرنل Annals of Internal Medicine ۾ ڇپيل رپورٽ ۾ ٻڌايو ويو ته ميڊيٽرينين علائقي جي غذا اختيار ڪرڻ سان ذيابطيس ٽائپ 2 ٿيڻ جو خطرو لڳ ڀڳ 31 سيڪڙو تائين گهٽجي وڃي ٿو.
اسپين، يونان، اٽلي ۽ فرانس جهڙن ملڪن جي ماڻهن جي عام غذا ميون، ڀاڄين، اناج، ميون جي داڻن، مڇي ۽ زيتون جي تيل تي ٻڌل هوندي آهي، جڏهن ته ڳاڙهي گوشت جو استعمال تمام گهٽ ڪيو ويندو آهي.
هن تحقيق ۾ ماڻهن کي هڪ ڪلينڪل ٽرائل جو حصو بڻايو ويو ۽ خبر پئي ته ميڊيٽرينين غذا ذيابطيس کان بچاءُ لاءِ تمام اثرائتي آهي.
هن تحقيق ۾ 55 کان 75 سال عمر وارا 4746 ماڻهو شامل هئا، جيڪي ٿولهه يا وڌيڪ وزن جا شڪار هئا، پر شروعات ۾ ذيابطيس يا دل جي بيماري ۾ مبتلا نه هئا.
انهن ماڻهن جي صحت جو جائزو 6 سالن تائين ورتو ويو ته ڏسجي ته ميڊيٽرينين غذا جو ڪهڙو اثر ٿئي ٿو.
انهن کي ٻن گروپن ۾ ورهايو ويو:
- هڪ گروپ کي محدود ڪيلورين واري ميڊيٽرينين غذا سان گڏ هلڪي جسماني سرگرمي ڪرائي وئي
- ٻئي گروپ کي روايتي ميڊيٽرينين غذا ڏني وئي بغير ڪيلوري محدودي يا خاص ورزش جي هدايت جي
نتيجن مان خبر پئي ته پهرين گروپ ۾ ذيابطيس جو خطرو 31 سيڪڙو تائين گهٽجي ويو، ۽ انهن جي جسماني وزن ۽ پيٽ جي چرٻي ۾ به واضح گهٽتائي ٿي.
ان کان اڳ نومبر 2023 ۾ British Journal of Sports Medicine ۾ ڇپيل هڪ تحقيق ۾ ٻڌايو ويو ته تيز رفتاري سان پنڌ ڪرڻ جي عادت به ذيابطيس ٽائپ 2 کان بچاءُ ۾ مددگار آهي.
تحقيق موجب تيز هلڻ سان ذيابطيس ٿيڻ جو خطرو لڳ ڀڳ 40 سيڪڙو تائين گهٽجي سگهي ٿو.
هي تحقيق 1999 کان 2022 تائين ٿيل مختلف سائنسي مطالعي جي جائزي تي ٻڌل هئي.
ان ۾ پنڌ ڪرڻ جي رفتار ۽ ذيابطيس جي خطري جي وچ ۾ تعلق جو جائزو ورتو ويو.
تحقيق ڪندڙن ماڻهن جي مختلف رفتارن تي اثر ڏٺو: گهٽ، وچولي ۽ تيز رفتار پنڌ ڪرڻ.
نتيجن موجب:
- عام رفتار (2 ميل في ڪلاڪ کان گهٽ) سان پنڌ ڪرڻ سان خطرو 15 سيڪڙو گهٽ ٿيو
- وچولي رفتار (2 کان 3 ميل في ڪلاڪ) سان خطرو 24 سيڪڙو گهٽ ٿيو
- تيز رفتار (3 کان 4 ميل في ڪلاڪ) سان خطرو 39 سيڪڙو تائين گهٽجي ويو
تحقيق ۾ اهو نه ٻڌايو ويو ته پنڌ ڪرڻ سان ذيابطيس جو خطرو ڇو گهٽجي ٿو، پر نتيجن مان واضح ٿيو ته جسماني سرگرمي ان مرض کان بچاءُ ۾ اهم ڪردار ادا ڪري ٿي.
